Mrożąca krew w żyłach, absurdalna, momentami przerażająca, a jednak niejeden czytelnik sięga po nią z ogromnym zainteresowaniem. Intrygująca książka polskiego autora, która hipnotyzuje z każdym kolejnym zdaniem coraz bardziej. Marcin Dudziński powraca z najnowszym kryminałem, "Z moich kości". Mieszkańcy Częstochowy od dłuższego czasu borykają się z ogromną falą upałów – żar lejący się z nieba nikomu nie przynosi powodów do szczególnej radości, tym bardziej, że Miasto Świętej Wieży zaczyna stawać się jedną wielką zagadką. W muzeum miasta dochodzi do bardzo dziwnego zdarzenia. Z gablot znikają cenne, ale nie najcenniejsze eksponaty. Komu i do czego potrzebne są kości, że kradnie je z wystawy muzealnej? Nie mija zbyt wiele czasu, a dochodzi do kolejnej, tym razem dużo poważniejszej zbrodni. Mieszkańcy nie zdążyli jeszcze zapomnieć o zaskakującej kradzieży kości, a tu w Sakralnym Parku Miniatur odnalezione zostają ludzkie zwłoki. Stan ciała mężczyzny nie zapowiada przypadku, są poharatane i leżą pośrodku parku. Tuż obok ciała śledczy odnajdują coś, co sprawia, że prawdopodobieństwo masowej zbrodni wisi w powietrzu. Jedna z ukradzionych kości, wraz z rymowanym wierszykiem, wymownie wskazującym na kolejne cele mordercy. Całą sprawą zajmuje się komendant miejscowej policji. Jerzy Walter, po skandalicznych wydarzeniach związanych z jego bratem, jakie dotknęły jego rodzinę, powoli wraca do pełni służby. Musi poradzić sobie psychicznie z problemami i wszystkimi negatywnymi odczuciami po trudnym dla siebie czasie. Teraz ma niebywałą okazję, by zapomnieć o przeszłości, czeka na niego bowiem śledztwo życia. Teraz, gdy z muzeum archeologicznego znikają kości, a zaraz później dochodzi do przerażającego odkrycia w parku; kiedy w sprawie pojawiają się coraz nowsze fakty, Jerzy ma coraz mniej wątpliwości co do sprawcy i celu ostatnich traumatycznych wydarzeń.